Rozpad beta.html

Rozpad alfa
Rozpad beta
- Rozpad beta minus
- Rozpad beta plus
Wychwyt elektronu
Emisja gamma
Emisja neutronu
Emisja protonu
Rozszczepienie jądra atomowego

Wychwyt neutronu
- Proces r
- Proces s
Wychwyt protonu
- Proces p

Rozpad beta to przemiana nukleonu w inny nukleon, zachodząca pod wpływem oddziaływania słabego. Wyróżniamy dwa rodzaje tego rozpadu: rozpad $β -$ (beta minus) oraz rozpad $β +$ (beta plus).

Rozpad beta minus

Rozpad $β -$ polega na przemianie neutronu w proton poprzez emisję bozonu pośredniczącego $W -$ przez jeden z kwarków d neutronu. $W -$ rozpada się następnie na elektron i antyneutrino elektronowe według schematu:

$\mathrm{n}\rightarrow\mathrm{p}^++\mathrm{e}^-+\bar{\nu}_e$

Rozpadowi beta minus towarzyszy emisja promieniowania beta (elektronów), promieniowania gamma i antyneutrin elektronowych.

Rozpad $β +$ polega na przemianie protonu w neutron, jednak aby reakcja ta mogła zaistnieć, konieczne jest dostarczenie energii z zewnątrz. Proton przemienia się w neutron poprzez emisję bozonu $W +$ , który rozpada się na pozyton oraz neutrino elektronowe według równania:

$energia + p^+ \rightarrow n + e^{+} +{\nu}_e$

Rozpad $β -$ występuje częściej, ponieważ jest to przemiana cięższego neutronu w lżejszy proton. Może on więc zajść w próżni, w przeciwieństwie do rozpadu $β +$ , który zachodzi tylko wewnątrz materii jądrowej.

W 1935 roku Maria Goeppert-Mayer przewidziała istnienie procesu podwójnego rozpadu beta, a 1939 roku Wendell H. Furry zaproponował istnienie podwójnego rozpadu beta bez emisji neutrin (tzw. podwójny bezneutrinowy rozpad beta)

Poniższy diagram Feynmana obrazuje rozpad $β -$ : $n \rightarrow p + e^- + \bar {\nu}_e$